OMON MATJON POETIKASIDA INSON VA VAQT MUNOSABATI

Abdusharifova Sarvinoz

Abu Rayhon Beruniy nomidagi Urganch davlat universiteti Filologiya va san’at fakulteti talabasi

Keywords: Omon Matjon, she’riyat, badiiy tafakkur, metafora, ichki monolog


Abstract

Ushbu maqolada Omon Matjon poetikasida inson va vaqt munosabatlari badiiy-falsafiy nuqtayi nazardan tahlil etiladi


References

1. Qo‘chqor N. She’r va zamon. – Toshkent: Yozuvchi nashriyoti, 2011.

2. Ortiqov M. “Zamonaviy o‘zbek she’riyatida falsafiy obrazlar talqini”. – O‘zbek tili va adabiyoti, 45–51, 2020.

3. Tursunboyev S. “Vaqt va xotira kontseptsiyasining poetik ifodasi: Omon Matjon misolida”. – Adabiy jarayon, 32–38, 2019.

4. Karimov A. O‘zbek she’riyatida badiiy tafakkurning rivojlanish bosqichlari. – Toshkent: Fan, 2017.

5. Abduqahhor H. “Zamonaviy o‘zbek poeziyasi va falsafiy tafakkur”. – O‘zbek adabiyoti, 14–19, 2005.

6. Qosimov, B. Adabiy tahlil asoslari. – Toshkent: O‘zbekiston Milliy Ensiklopediyasi, 2009.

7. Sirojiddinov, S. Poetik tafakkur va milliy uyg‘onish. – Toshkent: Yangi asr avlodi, 2010.

8. Matjon, O. Haqqush qichqirig‘i. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 2016.

9. Matjon, O. Odamning soyasi quyoshga tushdi. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 2022.